خاكمال شده و خاك آلود است . مىفرمايند : اگر روزگارى بر اوضاع تسلّط پيدا كنم وابستگان بنى اميّه را همان گونه كه قصّاب آشغالهاى گوشتها ، شكنبه ها و روده هاى خاك آلوده را كنار مىاندازد من هم آنان را كنار مىاندازم . مقصود حضرت از كنار انداختن اين است كه نمىگذارم در جامعه و اجتماع حضور داشته باشند و ظلم كنند ، بر بيت المال مسلّط باشند و هر كارى كه مىخواهند بكنند ، و بيت المال را در هر راهى كه مىخواهند مصرف كنند . خطبه 78 و من كلمات كان يدعو بها : « اَللَّهُمَّ اغْفِرْلِى مَا اَنْتَ اَعْلَمُ بِهِ مِنِّى ، فَاِنْ عُدْتُ فَعُدْ عَلَىَّ بِالْمَغْفِرَةِ ، اَللَّهُمَّ اغْفِرْلِى مَا وَأَيْتُ مِنْ نَفْسِى ، وَلَمْ تَجِدْ لَهُ وَفَاءً عِنْدِى ، اَللَّهُمَّ اغْفِرْلِى مَا تَقَرَّبْتُ بِهِ اِلَيْكَ بِلِسَانِى ثُمَّ خَالَفَهُ قَلْبِى ، اَللَّهُمَّ اغْفِرْلِى رَمَزَاتِ الاَْلْحَاظِ ، وَسَقَطَاتِ الاَْلْفَاظِ ، وَشَهَوَاتِ الْجَنَانِ ، وَهَفَوَاتِ اللِّسَانِ » به فرموده مرحوم سيّد رضىّ در عنوان اين كلمات ، جملاتى است كه معمولا حضرت با آنها دعا مىكرده است . مىگويد : « من كلمات كان يدعو بها » اينها بعضى از كلماتى است كه معمولا حضرت با اين كلمات دعا مىكرده اند . « كان يدعو » ماضى استمرارى است و به معناى هميشگى در فعل است ، فعل مستقبل بعد از « كان » براى استمرار است . منظور اين است كه حضرت معمولا با اين كلمات دعا مىكرده اند .